برای مثال کالا در بندر عباس که یک بندر است و برای حمل به بندر بمبئی که یک بندر هست روی کشتی قرار می گیرد، در اینجا تحویل با بارگیری شدن کالا در بندر عباس انجام می شود و به همراه آن ریسک از فروشنده به خریدار منتقل می شود و فروشنده می بایستی قرارداد حمل از بندر عباس تا بندر بمبئی(هندوستان) را با متصدی حمل بسته باشد.
مشخص کردن نقطه مقصد و بندر تخلیه، مثلاً جبل علی(دوبی، امارات)، ساوثهمتون(بریتانیا) شانگهای(چین) به طرفین اکیداً توصیه می شود که نقطه مقصد در بندر مقصد را تا حد امکان دقیق و واضح مشخص کنند.
چراکه هزینه ها تا آن نقطه برعهده فروشنده می باشد.
سؤالی که در اینجا پیش می آید این است که آیا ریسک در هنگ کنگ از فروشنده به خریدار منتقل می شود یا در شانگ های؟
تحویل در کدام نقطه صورت می گیرد؟
طرفین ممکن است در قرارداد فروش در این خصوص توافق لازم را انجام داده باشند، با این وجود در جایی که چنین توافقی صورت نگرفته پیش فرض این است که ریسک زمانی منتقل می شود که محموله در اختیار اولین حمل کننده قرار بگیرد.
یعنی هنگ کنگ، که در نتیجه موجب افزایش بازه زمانی که ریسک از بین رفتن یا ورود خسارت به کالا طی آن برعهده خریدار هست می شود.
اگر چنانچه طرفین بخواهند که ریسک در مرحله بعد تر از فروشنده به خریدار منتقل شود، مثلاً در بندر شانگهای می بایستی این مطلب را در قرارداد خودشان بگنجانند.
? هزینه های تخلیه در قاعده CFR
اگر فروشنده براساس قرارداد حمل متحمل هزینه ای در خصوص تخلیه در نقطه مشخص شده در بندر مقصد نامبرده شده باشد فروشنده نمی تواند این هزینه ها را به صورت جداگانه از خریدار طلب کند، مگر اینکه در این خصوص توافق دیگری صورت پذیرفته باشد.
و اما در مورد تشریفات صادرات و تشریفات[گمرکی] واردات که براساس این قاعده فروشنده مسئولیت انجام تشریفات مربوط به صادرات و ترخیص کالا برای صدور را انجام داده و هیچگونه مسئولیتی برای تشریفات واردات در مقصد خریدار را ندارد و تشریفات واردات، ترخیص کالا برای واردات برعهده خریدار خواهد بود.