روش های ورود به عرصه ی تجارت
کالاهای بسیار زیادی در داخل کشور تولید می شوند، بعضی از این کالاها از اقلام ضروری و یا بسیار مهم هستند مثل برخی از انواع محصولات غذایی از قبیل آرد و یا نان، ماکارانی، برنج، رب گوجه فرنگی و امثال این محصولات و یا مثل انواع پوشاک که افراد در فصل های مختلف به آن ها نیاز دارند. بعضی از کالاها نیز هستند که نقش اساسی و اولیه در زندگی مردم ندارند و از محصولاتی هستند که در دوران رکود و کمبود نقدینگی خانواده ها، فروش این محصولات کمتر می شود، انواع محصولات لوکس از جمله مبلمان منزل، لوستر و کالاهایی از این قبیل هستند.
آمار تولیدات داخلی
محصولاتی که در داخل کشور تولید می شود اگر در بازارهای جهانی عرضه نشود، نه تنها سود کمتری نسیب تولید کننده می شود بلکه اشباع شدن بازار از یک محصول مشخص باعث می شود که تولیدکنندگان تازه کار نتوانند وارد عرصه ی تولید شوند و یا اگر وارد شدند به سرعت با ورشکستی مواجه شوند؛ از طرفی در دوران رکود اقتصاد در یک جامعه، محصولات لوکس به راحتی به فروش نمی روند. تولیدکنندگان و یا تجار باید به فکر بازارهای تازه ی جهانی باشند. بازارهایی که با رکود مواجه نیستند و تشنه ی ورود کالاهای متعدد از نزدیک ترین مسیر هستند. بنابراین فروش تولیدات داخل کشور به خارج از ایران یا همان صادرات کالا، ضروری است و نمی شود از آن چشم پوشی کرد اما برای اینکه جامعه ای بتواند از فواید صادرات بهره مند شود باید تجار فعالی داشته باشد که قادر هستند انواع محصولات را به بازار جهانی عرضه کنند.
آمار تاجران در ایران
جامعه ی امروز ایران بسیار کمتر از نیاز خود تاجر دارد. فعال کردن تاجران جدید به ابزارهای جدید نیز نیاز دارد، در غیر این صورت هزینه های بالای روش های سنتی راه ورود را برای علاقه مندان به تجارت می بندد. استفاده ی مردم دنیا از سایت ها وموتورهای جست و جو باعث شده است که نقش روش هایی که قبلا برای خرید کالا استفاده می شده است، کمرنگ تر شود و فعالان عرصه ی تجارت الکترونیک بتوانند موفقیت های بیشتری کسب کنند. ورود به دنیای آموزش و مشاوره عملی نیست ضمن اینکه تجارت الکترونیک نیز به دانش ویژه ی خود نیازمند است. با تلفیق این علوم و به کار گیری آن ها، می شود به جای عرضه ی محصولات مشخص و معروف ایران در بازارهای جهانی توسط عده ای محدود، انواع کالاها را توسط تاجران متعدد صادر کرد تا کل جامعه برای ورود ارز برای خروج از بحران رکود بهره مند شود.کالاهای تولیدی در کشور
کالاهای صنعتی شامل سیستم های سرمایشی و گرمایشی، تجهیزات پزشکی، انواع دستگاه ها و کالاهای سرمایه ای، انواع مواد غذایی تولید شده در کارخانه جات، تولید صنایع نساجی و انواع پوشاک، محصولات متعدد مربوط به حوزه ی ساختمان، انواع مواد شیمیایی و معدنی و بسیاری از محصولات دیگر که در داخل کشور تولید می شوند، قابلیت عرضه در بازارهای جهانی را دارند و نیازمند تاجرانی فعال برای عرضه هستند. در صورتی که در معرض این کالاهای ایرانی و توانمندی های موجود، فعال باشیم می توانیم تقاضاهای جهانی را به سمت خودمان جلب کنیم.
حقوق تجاری
حقوق تجاری به زبان ساده مجموعه قوانین و مقررات حاکم بر تجار و اعمال تجاری است. مفهوم تجارت در کنار صناعت و زراعت از اقلام کسب به شمار می رود اما قلمرو آن در علوم مختلف متفاوت است. مثلا مفهوم تجارت در اقتصاد و همانطور که اشاره کردیم شامل خرید و فروش کالاهای ساخته شده است اما در حقوق تجارت اعمالی که جنبه ی تولیدی، صنعتی و خدماتی نیز داشته باشند، تجارت تلقی می شوند. حقوق تجارت ایران نیز ریشه در حقوق فرانسه دارد که خود آن نیز از حقوق روم اقتباس شده است.در حقوق تجارت قوانین، اصول و مقررات تجاری از منابعی سر چشمه می گیرند که به آن ها منابع حقوق تجارت می گوییم و شامل قانون و عمل فعالان تجاری و رویه ی غذایی و عواید
علمای حقوق تجارت می شود که در مورد هر کدام از این موارد صحبت می کنیم.
خود قانون شامل قانون اساسی و قوانین عادی و مصوبات مراجع خاص می شود. قوانین تجاری بخشی از قوانین عادی است. قانون تجارت مهم ترین قانون است که در زمینه ی مسائل تجاری به تصویب رسیده است و مشمل بر موضوعات تجاری است.اولین قانون تجارت در سال ۱۳۰۳ و ۱۳۰۴ به تصویب رسیده است و در نهایت در سال ۱۳۱۱ جای خود را به قانون فعلی داد که این قانون نیز اقتباس از قانون ۱۸۰۷ فرانسه است.
معرفی قوانین تجارت
قانون تجارت موضوعاتی مانند: تعریف تاجر، معاملات تجاری، دفاتر تجاری،شرکت های تجاری، اسناد تجاری، نمایندگان تجاری، ضمانت تجاری، ورشکستگی و امثال این را شامل می شود. البته قانون تجارت، تنها قانون مربوط به تجار و اعمال تجارتی نیست و در زمینه ی موضوعات تجاری، قوانین متعددی به تصویب رسیده است. یکی دیگر از منابع مقررات تجاری عمل فعالان تجاری است. عمل فعالان تجاری شامل ۲ قسمت می شود. ۱- عرف و عادت تجاری یا به عبارت دیگر رویه ی اولیه ی تجار که در انجام معاملات تجاری به آن پایبند هستند. ۲- رسم تجاری و یا رویه ی عملی تجار که مربوط به منطقه یا صنف خاصی از تجار است.