صادرات مستقیم کالا
صادرات مستقیم اصلی ترین نوع صادرات است که درآن کالایی که در ایران تولید میشود و توسط تولید کننده، تاجر یا شرکت بازرگانی به کشورهای دیگر فروخته میشود.صادرات مجدد کالا
صادرات مجدد یا ریکسفورد کالاهایی هستند که خاستگاهشان ایران نیست. کالاها به صورت فله یا بستهبندی وارد ایران میشوند سپس به صورت پک شده و لیبل آنها عوض میشود. یا اینجا مونتاژ میشوند و گواهی مبدا آنها به نام کشور ایران صادر میشود به کشورهای دیگر ارسال میگردد.صادرات از نوع ترانزیتی
نوع سوم صادرات در ایران، همان ترانزیت است. ترانزیت عبارت است از کالایی که به ایران وارد میشود و به همان شکلی که است در بندرگاهها و در مرزهای ایران پیاده شده و با وسیله نقلیه دیگری به کشور دیگری انتقال پیدا میکند. بطور مثال فروشنده کالا کشور مبدا مثل چین یا هند است وکشور خریدار هم روسیه، عراق، افغانستان یا هر کشور دیگری میباشد و ایران فقط وظیفه انتقال کالا را به عهده دارد و عایدی ایران در باربری و نقل و انتقال کالا است.
شیوههای صادرات سنتی و مدرن
به طور کلی صادرات به دو صورت انجام میشود. ابتدا روشهای سنتی که اغلب تجار و تولید کنندههای قدیمی از این روشها استفاده میکنند و دیگری روشهای مدرن که توصیه آراد برندینگ است. ما سالهاست که درباره این نوع از صادرات صحبت میکنیم و کارهایش را ارئه میکنیم.روشهای سنتی صادرات و انواع آن
روشهای سنتی صادرات عبارتند از حضور در نمایشگاههای بین المللی که بسیاری از برندها در نمایشگاههایی که در کشورهای دیگر برگزار میشود شرکت میکنند وکالاهای خود را به امید جذب مشتری عرضه میکنند. حضور فیزیکی و تاسیس دفتر و انبار در بازارهای هدف که امروزه بسیاری از تولیدکنندگان ما در عراق، عمان و ترکیه دفتر دارند و اشکالی که این روش دارد؛ این است که اگر کوچکترین اتفاقی بین ایران و آن کشور از نظر سیاسی بیافتد رابطه تجاری ما هم قطع میشود. اشکال دوم این که به کلیه روشهای سنتی میشود گرفت این است که بازار هدف آنها بازار محدود و منحصر به یک شهر و یا یک کشور خارجی است.سفر و بازاریابی حضوری
روش سوم در صادرات، سفر و بازاریابی حضوری است. این روش هم روشی است که امروزه استفاده میشود اما ایرادات بسیاری دارد از جمله دو ایرادی که قبلا ذکر شد ضمن این که وقت زیادی را هم از صادر کننده میگیرد به جهت بازریابی، سفر و هزینههای قابل توجهی هم دارد.
صادرات چمدانی یا اجناس کوچک
روش چهارم در صادرات سنتی که بیشتر برای محصولات کوچکی مثل سنگهای قیمتی، نیمه قیمتی و زعفران انجام میشود که به آن صادرات چمدانی نیز گفته میشود. امروزه خیلی از برندهای بزرگ کسانی را استخدام میکنند هزینه سفر آنها را پرداخت میکنند که آنها محصول را به صورت چمدانی ببرند و در کشور هدف ارائه کنند. این روش هم دارای معایب بسیار زیادی است. بسیاری از تاجران که از این روش برای صادرات استفاده کردهاند محصولشان در گمرک گیر افتاده و یا فروش رفته اما پولشان برنگشته است و ...بلاهایی که سر صادرات چمدانی آمده بسیار زیاد است.
صادرات از طریق بازارچههای مرزی
روش پنجم وجود بازارچههای مرزی برای ارتباط با مشتری است. امروزه بازارچههایی است که تامین کنندهها به آنجا رفته و حضور پیدا میکنند به امید اینکه مشتریانی از کشور مقصد آنها را پیدا کنند. به عنوان مثال: بازارچههای مرزی بین ایران و عراق که صیفیجات و میوهجات به راحتی در آنجا خرید و فروش میشود. این روش هم همه ایرادات روشهای بالا را دارد.[av_notification title='' color='blue' border='solid' custom_bg='#444444' custom_font='#ffffff' size='normal' icon_select='no' icon='ue800' font='entypo-fontello' admin_preview_bg=''] نکتهای که همیشه باید به آن توجه کنیم این است که در صادرات به روش سنتی شما قطعا بازار محدودی دارید و اگر این محدودیت را از بین نبرید روز به روز بازارتان ضعیفتر میشود وکمتر پول در میآورید.[/av_notification]صادرات به شیوه ایجاد نمایندگی
روش ششم که برندهای بزرگی مانند کاله و بسیاری از برندهای دیگر دنبالش هستند؛ ایجاد ساختار پذیرش نمایندگی در کشورهای مختلف این روش هم به شرطی قابل اجرا است که شما برند بزرگی باشید و کسی که میخواهد نمایندگی را به دست گیرد؛ ماهانه، هفتگی یا روزانه مقدار قابل توجهی از شما خرید کند و باعث سودآوری شما شود. از آنجایی که برندهای ایرانی شهرت جهانی ندارند و روی برندسازی جهانیشان کار نکردهاند؛ این روش هم قابل اجرا نیست و نتیجه اش این میشود که شرکت بزرگی مثل کاله مجبور شود برای بازار عراق، آنجا کارخانه و دفتر احداث کند. حتی خود عراقیها حاضر نیستند نمایندگی فروش برندهای ایرانی را بگیرند.